beyond to valhalla | yeni bir gün doğmadı mı?



İçimde koca bir şehir yanıyor ve ben durduramıyorum. Duygularım, hislerim, düşüncelerim, fikirlerim, mutluluğum, motivasyonum, enerjim, eğlencem, gülüşlerim, umutlarım, hayallerim, dileklerim çığlık çığlığa çırpınıyor da ben bir şey yapamıyorum. Bitti! Dediğim günün sonrasında yeni bir gün doğmadı mı? Büyük bir darbeden geriye kalanlarla yeni bir hayat yaşamaya, sayfa açmaya, surlarımızı güçlendirmeye ve yine valhalla‘ yı ayaklar altına aldırmayacağımıza söz vermedik mi? tutuşmuş ateşin dumanları, sisleri arasında göz gözü görmezken tekrar bir zafer hissetmedik mi?

 


Pes ettim mi? hayır. Ben ölmedim, yıkıldım, takıldım, düştüm. Ama ölmedim. Ben ölmeden bu mücadelem bitmez, kavgam bitmez, savaşım bitmez, direnişim bitmez. Dirilişim bitmez. Bu koca şehir bitmez.


Seni ölmeden öldüren nedir?

+ Hayat

Sana hayatı veren kimdi?

+ Bizi yaratan.

Bize bu hayatı veren o ise, senin isyanın kimedir?

+ İnsanlar yoruyor, anlamıyorlar, dert üstüne dert ekliyorlar.


Oysa insanlara güvenen bizler değil miyiz? Onlara içimizi döken, bazı nasıl davranacaklarını belirleyen, izin veren, ezdiren, umut bağlayan bizler değil miyiz? Hayat buranın neresinde rol alıyor. Bak sorularıma cevaplarını ve açıklamamı tekrar oku. Hayat nerede rol alıyor? Hiçbir yerde.


Peki içindeki savaş, alevler, çığlıklar, ölümler. Darbe oluyor, neden insanlardan hala umudunu, güvenini, bağını kesip, bir dur deyip aklını başına almıyorsun.


Her seferinde Bitti! Dediğin günün ertesinde yeni bir gün doğmadı mı?


Var mısın? Şehri kurtarmaya, çığlıklar içinde yanan duygularını kurtarmaya, onları sarmaya ve şehri tekrar ayağa kaldırmaya.


2 yorum:

Blogger tarafından desteklenmektedir.