Nefret.



Nefret! Nefret! Nefret! Yeter nefret. Neden nefret anlamıyorum. İnsanları neden memnun edemiyoruz, iyilik yapsak ta, güzel davransak da ne yaparsak yapalım yaranamıyoruz. İyiliğimiz adeta nefret edilmek için kullanılıyor. Ve hep te onlar nefret ediyorlar, biz edemiyoruz neden? bizde insanız, bizimde nefret duygumuz var da biz neden nefret edemiyoruz. Belki hep bu yüzden kaybediyoruz. Sevgi o kadar güzel bir şey ki neden insanlar sevgi denen duyguyu algılayamıyorlar, onlar bu lezzeti tadamıyorlar, bilmiyorlar mı, bilmek istemiyorlar mı? Sevmek istiyorum da korkutuluyorum, tanımak isterken soğuyorum, tanımak isterken uzaklaştırılıyorum. Aydınlığa adım atmak isterken, karanlığa itiliyorum. Dilerim ki nefretinizle üzdüğünüz sevgi muhtacı, masum insanların beddualarında boğulun.






Hiç yorum yok

Blogger tarafından desteklenmektedir.